ნიდერლანდების ტერიტორიის მეოთხედი ზღვის დონეზე დაბლა მდებარეობს. ეს გეოგრაფიული მოცემულობა ქვეყნისგან წყალთან მუდმივ ბრძოლასა და მასთან უსაფრთხო თანაცხოვრების გზების ძიებას მოითხოვს. თითქმის ერთი საუკუნის წინ აშენებულმა 32 კილომეტრის სიგრძის ჯებირმა, რომელიც ქვეყანას ჩრდილოეთის ზღვის შტორმული ტალღებისა და წყალდიდობისგან იცავს, მასშტაბური ტექნოლოგიური განახლება გაიარა. რვაწლიანი მუშაობის შემდეგ ჰოლანდიურმა არქიტექტურულმა სტუდიამ Benthem Crouwel-მა, სამშენებლო კომპანიამ BAM-მა, კონტრაქტორმა Van Oord-მა და ინვესტორებმა Rebel-მა და Invesis-მა პროექტი დაასრულეს. ეს ჯგუფი ინფრასტრუქტურის შენარჩუნებას მომდევნო 25 წლის განმავლობაშიც უზრუნველყოფს.
ისტორიული კონტექსტი და კლიმატის გამოწვევები
Afsluitdijk-ის პირვანდელი ჯებირი 1927-1932 წლებში აშენდა. თავდაპირველად მან Zuiderzee-ს ყურე ჩაკეტა, რის შედეგადაც IJsselmeer-ის ტბა შეიქმნა და ის Wadden Sea-სგან გამოეყო. დღეს კლიმატის ცვლილების, ზღვის დონის მატებისა და ექსტრემალური ამინდის ფონზე, კონსტრუქცია თანამედროვე სტანდარტებით გაძლიერებას ითხოვდა. განახლებული ჯებირი ისე დააპროექტეს, რომ უმძიმეს შტორმსაც გაუძლოს, რომელიც 10 000 წელიწადში მხოლოდ ერთხელ ხდება.
მთელი სიგრძის გასწვრივ კონსტრუქცია 75 000 ერთმანეთზე გადაბმული ბეტონის ბლოკით გაამაგრეს, რომლებსაც Levvel-blocs ეწოდება. ამასთან, ჯებირი დამატებით ორი მეტრით აამაღლეს. ბლოკები მკაცრად სიმეტრიულსა და რეგულარულ ფორმაციაშია განლაგებული, მათი ზედაპირი კი მიზანმიმართულად უხეშია, რათა საზღვაო მცენარეებმა მასზე მიმაგრება მარტივად შეძლონ.
არქიტექტურა და ეკოლოგიური ბალანსი
პროექტის გამორჩეული ნაწილი ახალი სატუმბი სადგურებია. სულ ექვსი ახალი სადგური აშენდა, რომლებიც ოთხი მეტრის სიმაღლის გუმბათებშია მოქცეული. ეს ინფრასტრუქტურის ის იშვიათი არქიტექტურული ელემენტებია, რომლებიც სპეციალურად დატოვეს ხილული. სტუდია Benthem Crouwel-ის განმარტებით, მათ ქვეშ მოთავსებული თითქმის 12 მეტრის სიმაღლის ტუმბოები წამში 275 000 ლიტრ წყალს გადატუმბავს, რაც ოლიმპიური საცურაო აუზის ცხრა წამში ავსების ტოლფასია. სისტემა ზედმეტ წყალს მტკნარი IJsselmeer-ის ტბიდან მარილიან Wadden Sea-ში ტუმბავს.
სტუდიის პარტნიორმა Daniel Jongtien-მა აღნიშნა, რომ ეს არის ნიდერლანდების ყველაზე ცნობილი წყლის ინფრასტრუქტურა და ჰოლანდიური ინჟინერიის სიმბოლო. მისი თქმით, დიზაინი სანახაობრივი სიმარტივით ხასიათდება, სადაც ფორმა აბსტრაქტულია, ხოლო დეტალები მინიმალისტურია. Daniel Jongtien-ის განცხადებით, ეს პროექტი აზროვნების ცვლილებას წარმოადგენს, რომელიც წყლის უბრალოდ შეკავებიდან ისეთ მიდგომაზე გადასვლას გულისხმობს, სადაც წყალდიდობისგან დაცვა ეკოლოგიურ კავშირთან არის დაბალანსებული.
სწორედ ამ ეკოლოგიური ბალანსის ნაწილია მიგრირებადი თევზებისთვის განკუთვნილი 15 მეტრის სიგანის ახალი გადასასვლელი. ის IJsselmeer-სა და Wadden Sea-ს შორის მოძრაობის საშუალებას იძლევა და აღადგენს ბუნებრივ მარშრუტს, რომელიც ჯებირის აშენების შემდეგ თითქმის ერთი საუკუნით იყო ჩაკეტილი. პროექტის ფარგლებში დაემატა ახალი წყალგამშვები და შტორმისგან დამცავი ბარიერები. Wadden Sea-ს მხარეს სრულიად ახალი საფეხმავლო და ველოსიპედის მარშრუტი მოეწყო გადასახედი პლატფორმებით, ხოლო IJsselmeer-ის მხარეს არსებული ძველი გზა შენარჩუნდა.
| სიგრძე | 32 კმ |
| მშენებლობის წლები | 1927-1932 |
| ბეტონის ბლოკები | 75 000 (Levvel-blocs) |
| ამაღლება | 2 მეტრით |
| წყლის ტუმბოები | 6 სადგური, წამში 275 000 ლიტრი |
| თევზების გადასასვლელი | 15 მეტრის სიგანის |
| შტორმისგან დაცვა | 10 000 წელიწადში ერთხელ |
ფოტო: Jannes Linders / Benthem Crouwel / Dezeen
წყარო: Dezeen
